Hoe komt het toch dat je bij bepaalde mensen direct op je gemak bent, terwijl anderen je met nagenoeg dezelfde tekst koude rillingen bezorgen? Een vreemd gegeven dat niet alleen per persoon, maar ook per streek of land lijkt te verschillen. We hebben het tenslotte over stugge Friezen en warme Brabo’s. We vinden de Fransen arrogant en de Italianen hartstochtelijk. Beide zijn trouwens niet perse waar, maar dat wisten jullie al wel. Wel heb ik een verschil bemerkt in de aanpak van veel horeca werknemers in de Randstad t.o.v. die in het Oosten. Toevallig, of eigenlijk niet, zat ik twee dagen achter elkaar op het terras. De eerste keer in het zonnetje in Amsterdam, de tweede maal onder de luifel in Apeldoorn. In Amsterdam kwam een gehaaste jongedame met rode vlekken in haar nek naar ons toe en vroeg “iets te drinken?”. We bestelden onze biertjes en vervolgens duurde het een minuut of 10 voordat de glazen voor ons werden neergezet. “Asjeblff!” Op zich weinig op aan te merken en in lijn met wat ik gewend ben in Amsterdam. De volgende dag benadrukte echter een duidelijk verschil in kwaliteit. En ja, ook hier zat het terras bomvol. De dame oogde fris en vriendelijk. “Goedemiddag heren, lekker aan het genieten?” “Jazeker!” Kan ik wat te drinken voor u inschenken?” vroeg ze. “Twee biertjes alsjeblieft.” “We hebben een speciaal biertje vandaag, zou u dat willen proberen?” “Graag.” “Zal ik er ook een bakje nootjes of olijven bij doen?” “Lekker, de nootjes alsjeblieft.” Komt er aan”. Na een minuut of 2 kwam ze de nootjes en de twee flesjes brengen, inclusief natte glazen. Zowel glas als flesje werden soepel maar zorgvuldig met logo richting ons geplaatst. “Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden, geniet lekker verder.” We keken elkaar aan, knikten tevreden en met dat genieten kwam het helemaal goed. De biertjes waren prima, maar het warme bad was in een woord fantastisch. Volgende keer niet vergeten m’n badeendje mee te nemen.
Wanneer voel jij je thuis?
